The Pope's Exorcist (2023)

"The Pope's Exorcist" (2023), 1986 yılında İspanya'da yaşanan bir çocuk cinayetini araştıran Amorth'un hikayesini anlatıyor. Vatikan'ın baş şeytan çıkarma uzmanı olarak görev yapan Peder Gabriele Amorth'un gerçek yaşam öyküsünden esinlenen film, onun şahsi notlarına dayanıyor. Ancak film, bu notları kurgusal öğelerle zenginleştirerek bir korku ve gerilim hikayesine dönüştürüyor. Film adı Türkçeye "Şeytanın Düşmanı" olarak çevrilmiş.

Yönetmen ve Oyuncu Kadrosu

  • Yönetmen: Julius Avery
  • Oyuncu Kadrosu:
    • Russell Crowe (Peder Gabriele Amorth)
    • Daniel Zovatto (Peder Esquibel)
    • Alex Essoe (Julia Vasquez)
    • Franco Nero (Papa)
    • Peter DeSouza-Feighoney (Henry)

Kitap Uyarlaması ve Yazar

Film, Peder Gabriele Amorth'un anılarına dayanan iki kitaptan uyarlanmıştır:

  • An Exorcist Tells His Story (Bir Şeytan Çıkarıcının Hikayesi)
  • An Exorcist: More Stories (Bir Şeytan Çıkarıcı: Daha Fazla Hikaye)

Peder Amorth, Vatikan'ın baş şeytan çıkarma uzmanı olarak 30 yılı aşkın bir süre görev yapmıştır. Bu kitaplar, şeytan çıkarma deneyimlerini ve bu süreçteki inançlarını detaylı bir şekilde anlatıyor.

Filmdeki Temalar ve Mesajlar

Film, şeytan çıkarma teması üzerinden birkaç önemli konuya değiniyor:

  • İnanç ve Şüphe Arasındaki Mücadele: Filmin ana teması, Peder Amorth'un mesleği gereği şeytanın varlığına olan inancıyla, kendi içindeki şüpheciliği arasındaki çatışmadır. Film, bu ikilemi, Amorth'un yaşadığı zorluklar ve şeytanın varlığını sorgulatan anlarla izleyiciye yansıtıyor.
  • İçsel Şeytanlar: Film, şeytanın sadece dışsal bir varlık olmadığını, aynı zamanda insanın kendi içinde taşıdığı günahlar, pişmanlıklar ve travmalar olduğunu da vurguluyor. Amorth'un geçmişindeki hatalar ve pişmanlıklar, filmin en önemli çatışma unsurlarından biridir.
  • Sistemin İçindeki Yozlaşma: Film, Katolik Kilisesi'nin bürokratik yapısını ve bu yapı içindeki gizemli olayları da ele alıyor. Kilisenin bazı olayları gizleme ve kontrol etme çabası, Amorth'un mücadelesini daha da zorlaştırıyor.
  • Korkunun Kaynağı: Filmde, şeytanın gücünü korkudan aldığı ve insana en büyük zararı, inancını kaybettirerek verdiği vurgulanıyor. Amorth, şeytanla savaşırken sadece dualarına değil, aynı zamanda kendi korkularıyla yüzleşmeye de zorlanıyor.

Filmin ana mesajı, şeytan çıkarma gibi mistik bir konuyu işlerken, aslında inanç, pişmanlık ve korku gibi evrensel temalara odaklanmasıdır. Bu, filmi sadece bir korku filminden öteye taşıyarak izleyiciye daha derin bir deneyim sunuyor.

"The Pope's Exorcist" (2023) ve "The Exorcist" (1973) karşılaştırması

"The Pope's Exorcist" (2023) ve "The Exorcist" (1973), şeytan çıkarma temasını işleyen iki farklı korku filmi olarak öne çıkar. Her iki film de bu mistik olayı merkezine alsa da, yaklaşım ve ton açısından belirgin farklılıklar gösterir. İşte iki filmin benzer ve farklı yönleri:

Benzerlikler


  • Şeytan Çıkarma Olayı: Her iki filmin de ana konusu, genç bir bireyin şeytani bir varlık tarafından ele geçirilmesi ve bu durumun bir şeytan çıkarma uzmanı tarafından çözülmeye çalışılmasıdır.
  • Katolik Kilisesi: İki film de olayları Katolik Kilisesi çerçevesinde ele alır. Şeytan çıkarma, filmlerde kilisenin yetkisi ve gelenekleri doğrultusunda gerçekleştirilir.
  • İnanç ve Şüphe: Her iki filmde de ana karakterlerin inançları sınanır. Peder Damien Karras ("The Exorcist") ve Peder Gabriele Amorth ("The Pope's Exorcist") inançları ile yüzleşmek zorunda kalırlar.

Ayrışan Yönler


  • Gerçekçilik ve Ton:
    • "The Exorcist" (1973): Film, daha çok psikolojik gerilim ve korku öğelerine odaklanır. Olayları çok daha gerçekçi ve rahatsız edici bir tonda sunar. Filmin atmosferi, yavaş yavaş yükselen bir gerilim ve karanlık bir his üzerine kuruludur.
    • "The Pope's Exorcist" (2023): Bu film, daha çok aksiyon ve korku türünü birleştirir. Ana karakter Peder Amorth'un esprili ve maceracı yapısı, filmin tonunu daha hafif ve ticari bir hale getirir. Film, jump-scare (aniden sıçratan) sahnelerini daha sık kullanır.
  • Ana Karakter Yaklaşımı:
    • "The Exorcist" (1973): Peder Karras, inanç krizi yaşayan, melankolik ve şüpheci bir karakterdir. Şeytan çıkarma olayına isteksizce yaklaşır ve bu süreçte psikolojik olarak büyük bir yıkım yaşar.
    • "The Pope's Exorcist" (2023): Peder Amorth, şeytan çıkarma konusunda kendine güvenen, karizmatik ve mizahi bir karakterdir. Filmin tonu, onun bu maceracı kişiliği etrafında şekillenir. Peder Amorth, şeytanla adeta bir kedi-fare oyunu oynar.
  • Hikayenin Kapsamı:
    • "The Exorcist" (1973): Hikaye, küçük bir kızın ele geçirilmesi ve bu durumun iki rahip tarafından çözülmeye çalışılmasına odaklanır. Hikaye, daha dar bir çerçevede ve kişisel bir dram etrafında ilerler.
    • "The Pope's Exorcist" (2023): Bu film, ele geçirilme olayını daha büyük bir komplonun parçası olarak gösterir. Vatikan'daki gizemli olaylar ve şeytanın kilisenin tarihine uzanan kökleri, hikayeye daha geniş bir kapsam kazandırır. Film, bir dedektiflik hikayesi gibi işler.
  • Görsel ve Efektler:
    • "The Exorcist" (1973): Filmin efektleri, dönemin olanaklarına göre son derece etkileyicidir ve gerçekçi bir rahatsızlık hissi yaratır. Makyaj ve fiziksel efektler, şeytanın varlığını çok daha organik bir şekilde gösterir.
    • "The Pope's Exorcist" (2023): Film, modern görsel efektleri daha yoğun kullanır. CGI efektleri, şeytanın görünümünü ve doğaüstü olayları daha abartılı bir şekilde yansıtır. Bu durum, filmin daha çok bir aksiyon filmi havası taşımasına neden olur.

Kısacası, "The Exorcist" daha çok psikolojik bir dram ve saf korku filmi iken, "The Pope's Exorcist" şeytan çıkarma konusunu daha çok bir aksiyon ve macera filmi formatında ele alıyor.

Kaynak: 🧲

Türkçe altyazı
 

İngilizce altyazı

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İletişim

Google Tablolarda Script İle Satır Silmek

Siccin 3: Cürmü Aşk